درمان کاهش میل مردان؛ علتها و روشهای افزایش میل جنسی
کاهش میل جنسی، شرایطی است که بسیاری از مردان در مقطعی از زندگی خود آن را تجربه میکنند، اما معمولا…
کاهش میل جنسی، شرایطی است که بسیاری از مردان در مقطعی از زندگی خود آن را تجربه میکنند، اما معمولا کمتر آن را با پزشک در میان میگذارند. این مسئله که اغلب به افزایش سن، استرس یا یکنواخت شدن رابطه نسبت داده میشود، ممکن است یک علت پزشکی یا روانشناختی نیز داشته باشد. کاهش میل جنسی به معنای یک وضعیت قطعی و اجتنابناپذیر نبوده و مانند هر علامت دیگری که بدن ارسال میکند، نیازمند توجه است. از این رو، ما در این مطلب از مجله خانومی علاوه بر بررسی علت کاهش میل جنسی یا علت تحریک نشدن در مردان، درباره راههای درمان کاهش میل مردان نیز صحبت میکنیم.
فهرست مطالب
کاهش لیبیدو چیست؟
کاهش میل جنسی یا لیبیدو پایین بیشتر به کاهش تمایل و علاقه به رابطه جنسی مربوط میشود. یعنی ممکن است فرد کمتر از قبل به رابطه جنسی علاقه داشته باشد، واکنش کمتری به محرکهای جنسی نشان دهد یا اینکه انگیزه کمتری برای شروع رابطه داشته باشد. البته در این حالت، ممکن است نعوظ همچنان اتفاق بیفتد، اما میل و اشتیاق جنسی کمتر شده است.
توجه کنید که کاهش میل جنسی را نمیتوان ناتوانی جنسی نامید؛ زیرا ناتوانی جنسی یا اختلال نعوظ بیشتر به مشکل در ایجاد یا حفظ نعوظ مربوط میشود؛ اما در این شرایط، ممکن است میل جنسی فرد کاملا طبیعی باشد، اما بدن نتواند همیشه به درستی و به اندازه کافی به تحریک جنسی پاسخ دهد. به همین دلیل، باید بین کاهش میل جنسی و مشکلات مرتبط با عملکرد جنسی تفاوت قائل شد؛ برای مثال، در مورد این مشکل موضوعاتی مانند اینکه ژل تاخیری بهتر است یا اسپری، به مدیریت برخی جنبههای عملکرد جنسی مرتبط شده و راهکاری برای درمان کاهش میل مردان محسوب نمیشود.
کاهش میل جنسی مسئلهای شایع بوده و ممکن است موقتی باشد یا برای مدت طولانیتری ادامه پیدا کند. این مشکل در مقطعی از زندگی، حداکثر یک نفر از هر پنج مرد و در مورد زنان، حتی تعداد بیشتری از آنها را تحتتاثیر قرار میدهد. از اینرو، بررسی راههای درمان کاهش میل زنان و مردان، مسئلهای است که باید به آن خوب پرداخته شود.
چه زمانی میل جنسی پایین در نظر گرفته میشود؟
برای میل جنسی طبیعی، میزان یا حد مشخص و یکسانی برای همه افراد وجود ندارد. به عبارتی، سطح میل جنسی هر فرد متفاوت بوده و میتواند در طول زندگی تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار بگیرد و تغییر کند. آنچه اهمیت دارد، صرفا تعداد دفعات تمایل به رابطه جنسی نیست، بلکه تغییری است که نسبت به میزان معمول میل جنسی فرد ایجاد شده است. بنابراین، ممکن است زمانی بتوان گفت مشکلی وجود دارد که:
- میل جنسی فرد در مقایسه با گذشته، به طور محسوس و مداوم کاهش یافته باشد.
- کاهش یا نبود میل جنسی باعث ناراحتی فرد یا ایجاد تنش در رابطه عاطفی او شود.
- کاهش میل جنسی با علائم دیگری مانند خستگی مزمن، تغییرات خلق و خو یا اختلال نعوظ همراه باشد.
- این وضعیت بدون وجود یک علت موقتی و مشخص، برای هفتهها یا ماهها ادامه پیدا کند.
اگر این موارد را در خودتان مشاهده میکنید، بهتر است با متخصص مشورت کنید. این کار از روی اجبار نیست؛ بلکه به این دلیل است که برای این مشکل راهکارهای موثری وجود دارد و اولین قدم برای درمان کاهش میل مردان، شناسایی علت اصلی آن است. البته این موضوع فقط مختص مردان نبوده و درمان کاهش میل زنان نیز به شناسایی علت اصلی و شرایط فرد بستگی دارد.
علت کاهش میل جنسی یا بی میلی جنسی در مردان
در بخش زیر، به علت بی میلی مردان به رابطه زناشویی میپردازیم:
کاهش تستوسترون یا هیپوگنادیسم
تستوسترون نقش مهمی در میل جنسی مردان دارد؛ در واقع، هنگامی که سطح تستوسترون از محدوده طبیعی پایینتر باشد، میل جنسی نیز میتواند به طور محسوسی کاهش پیدا کند. علاوه بر کاهش میل جنسی، هیپوگنادیسم یا تستوسترون پایین میتواند با علائمی مانند خستگی، کاهش توده عضلانی، مشکل در تمرکز، تغییرات خلق و خو یا احساس بیانگیزگی و بیحوصلگی نیز همراه باشد.
کاهش تستوسترون یکی از علل پزشکی است که در صورت کاهش مداوم میل جنسی باید بررسی و رد شود. تشخیص هیپوگنادیسم معمولا با آزمایش خون انجام شده و بهتر است این آزمایش در ساعات صبح انجام شود. همچنین معمولا لازم است نتایج آزمایش پیش از تصمیمگیری درباره هرگونه درمان مانند مصرف بهترین قرص تستوسترون برای مردان، با اطمینان توسط متخصص تایید شود.
استرس مزمن و فشار ذهنی
استرس مزمن میتواند مستقیما بر میل جنسی تاثیر بگذارد؛ به عبارتی، وقتی که بدن برای مدت طولانی در وضعیت آمادهباش باقی میماند، تنش جسمی و روانی افزایش پیدا میکند، کیفیت استراحت و خواب کاهش مییابد و ممکن است تعادل هورمونی نیز تحت تاثیر قرار بگیرد.
بنابراین استرس شغلی، نگرانیهای مالی، فشارهای خانوادگی یا درگیری ذهنی مداوم میتوانند میل جنسی را به میزان قابل توجهی در مردان کاهش دهند. البته در چنین شرایطی، ممکن است با برطرف شدن منبع استرس، میل جنسی دوباره افزایش پیدا کند؛ اما اگر این وضعیت مزمن شود، اغلب برای شکستن این چرخه و درمان کاهش میل مردان، به کمک و مداخله مناسب نیاز است.
افسردگی و اضطراب
هم افسردگی و هم اضطراب میتوانند بر میل جنسی تاثیر بگذارند. کمبود انرژی، نگرانی و دلواپسی مداوم، کاهش علاقه به فعالیتهای معمول یا دشواری در لذت بردن از رابطه جنسی میتوانند مستقیما زندگی جنسی فرد را تحت تاثیر قرار دهند. علاوه بر این، برخی داروهایی که برای درمان این اختلالات و افسردگی استفاده میشوند، به ویژه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) نیز ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی، باعث بی میلی جنسی شوند.
بنابراین اگر برای مشکلات مربوط به سلامت روان دارو مصرف میکنید و پس از شروع مصرف دارو متوجه کاهش میل جنسی خود شدهاید، مهم است که این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. شما نباید خودسرانه دارو را قطع کنید؛ بلکه این شخص پزشک است که میتواند در صورت نیاز، گزینههای درمانی جایگزین یا تغییر در نحوه درمان را بررسی کند.
مشکلات خواب
خواب نقشی اساسی در سلامت هورمونی و وضعیت جنسی افراد دارد. در حقیقت، کمخوابی یا خواب بیکیفیت به طور مداوم میتواند سطح انرژی را کاهش دهد، خلق و خو را بدتر کرده و بر میزان میل جنسی افراد تاثیر بگذارد. آپنه خواب یکی از علل مهم در این زمینه است؛ آپنه خواب اختلالی شایع و در بسیاری از موارد تشخیص داده نشده است که باعث قطع مکرر خواب عمیق میشود. در برخی از مردان، این اختلال میتواند با کاهش سطح هورمون تستوسترون و کاهش محسوس میل جنسی ارتباط داشته باشد.
بیماریهای مزمن و داروها
بسیاری از بیماریها میتوانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر میل جنسی تاثیر بگذارند؛ این بیماریها عبارتند از:
- دیابت: میتواند گردش خون و عملکرد اعصاب را تحت تاثیر قرار دهد و اغلب با مشکلات عملکرد جنسی همراه است.
- فشار خون بالا و بیماریهای قلبیعروقی: میتوانند بر جریان خون تاثیر بگذارند و هم میل جنسی و هم عملکرد نعوظ را تحت تاثیر قرار دهند.
- بیماریهای تیروئید: هم کمکاری تیروئید و هم پرکاری تیروئید ممکن است میل جنسی را تغییر دهند.
- چاقی: افزایش چربی بدن میتواند تعادل هورمونی را برهم بزند و موجب کاهش سطح تستوسترون در دسترس بدن شود؛ برای کنترل وزن، علاوه بر تغذیه مناسب و فعالیت بدنی، میتوان با نظارت پزشک از مکملهایی مانند بهترین قرص کروم برای لاغری نیز استفاده کرد.
لازم به ذکر است، علاوه بر برخی داروهای ضدافسردگی که کمی قبلتر به آن اشاره کردیم، بعضی داروهای کنترل فشار خون، داروهای ادرارآور (دیورتیکها)، آنتیهیستامینها و برخی داروهای مورد استفاده برای مشکلات پروستات مانند فیناستراید که در قالب قرص پروستات مصرف میشود نیز ممکن است در بعضی از مردان باعث کاهش یا بی میل جنسی شوند.
عوامل رابطهای و روانشناختی
میل جنسی فقط به مسائل هورمونی مربوط نمیشود. رابطه عاطفی، نحوه برقراری ارتباط، تعارضهای حلنشده، یکنواخت شدن رابطه جنسی، کمبود ارتباط عاطفی و فشار برای داشتن عملکرد جنسی مطلوب (در صورت وجود خشکی یا اصطکاک هنگام رابطه، استفاده از ژل لوبریکانت میتواند به افزایش راحتی و بهبود تجربه رابطه کمک کند) نیز تاثیر زیادی بر میل جنسی میگذارند.
در حقیقت، کاهش میل جنسی میتواند نشانهای از وجود مشکل در رابطه یا ناراحتی و فشار روانی باشد که نیاز به توجه دارد. این موضوع به این معنا نیست که مشکل واقعی و جدی وجود ندارد؛ بلکه ممکن است منشا آن صرفا پزشکی نباشد و عوامل روانشناختی یا رابطهای نیز در آن نقش داشته باشند.
علت کاهش میل جنسی چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص، نقطه شروع درمان است و بدون شناسایی علت اصلی، انتخاب درمان مناسب دشوار خواهد بود. از این رو، اولین قدم مراجعه به پزشک متخصص و انجام ارزیابی پزشکی است. در طول ویزیت، سابقه پزشکی، داروهای مصرفی، میزان استرس، عادات خواب، وضعیت رابطه عاطفی و وجود سایر علائم بررسی میشوند. همچنین بر اساس شرایطی که فرد دارد، معمولا ممکن است آزمایشها و ارزیابیهای زیر برای او توصیه شوند:
- آزمایشهای هورمونی: معمولا شامل اندازهگیری تستوسترون تام و آزاد، LH، FSH، پرولاکتین و هورمونهای تیروئید هستند؛ این آزمایشها میتوانند به شناسایی اختلالات یا عدم تعادلهای احتمالی هورمونی کمک کنند.
- اندازهگیری قند خون و بررسی چربیهای خون: این آزمایشها به پزشک کمک میکنند احتمال دیابت، اختلالات متابولیک یا عوامل مرتبط با بیماریهای قلبیعروقی را بررسی و رد کند.
- ارزیابی روانشناختی یا سکسولوژیک: اگر احتمال داده شود که علت کاهش میل جنسی با مسائل عاطفی، رابطهای یا اضطراب مرتبط است، ارجاع فرد به روانشناس یا متخصص سلامت جنسی (سکسولوژیست) میتواند مفید باشد.
کاهش میل جنسی چگونه درمان میشود؟
روش درمان کاهش میل مردان، درست مانند درمان کاهش میل زنان، به علت شناسایی شده بستگی دارد. در برخی موارد، لازم است یک مشکل هورمونی درمان شود؛ در موارد دیگر، ممکن است اصلاح عادات و سبک زندگی، تغییر یا تنظیم داروهای مصرفی یا رسیدگی به عوامل روانشناختی و رابطهای ضروری باشد. برخی افراد نیز برای افزایش میل جنسی به دنبال بهترین تقویت کننده قوای مردانه هستند، که البته انتخاب مکمل یا محصول مناسب باید بر اساس علت اصلی کاهش میل جنسی و شرایط فرد انجام شود. در هر صورت در بخش زیر، راههای درمان بی میلی جنسی مردان را بررسی میکنیم:
اگر علت بی میلی مردان به رابطه زناشویی هورمونی باشد
اگر علت تحریک نشدن در مردان هورمونی باشد، در صورت تایید کمبود تستوسترون در بیش از یک آزمایش، ممکن است درمان جایگزینی تستوسترون (TRT) برای فرد در نظر گرفته شود. این درمان میتواند به شکل ژل روزانه، چسب پوستی (ترانسدرمال) یا تزریق انجام شود و در افرادی که واقعا دچار کمبود تستوسترون هستند، به بهبود میل جنسی، سطح انرژی و سلامت عمومی کمک کند.
البته تصمیمگیری درباره شروع این درمان باید به صورت فردی و با در نظر گرفتن فواید و خطرات احتمالی، سن، سابقه پزشکی و تمایل فرد به فرزندآوری انجام شود. زیرا اگر فرد همزمان قصد فرزندآوری داشته باشد، وضعیت باروری نیز باید به طور جداگانه بررسی شده و در صورت نیاز، درباره گزینههایی مانند قرص تقویت اسپرم با پزشک مشورت شود.
لازم به ذکر است که سلامت اسپرم موضوعی جدا از کاهش میل جنسی است و در صورت وجود نگرانی درباره باروری، باید علت آن به طور مناسب بررسی شود. همچنین، وعدههایی مانند تقویت اسپرم در ده روز نیز نباید جایگزین ارزیابی پزشکی و بررسی علت مشکلات باروری شوند.
اگر علت رابطه نداشتن مردان، عادات و سبک زندگی باشد
در بسیاری از موارد، ایجاد تغییرات مشخص در عادات و سبک زندگی میتواند بدون نیاز به دارو، میل جنسی را به میزان قابل توجهی بهبود داده و باعث درمان کاهش میل مردان شود. از جمله تغییراتی که میتوان در عادات و سبک زندگی ایجاد کرد عبارتند از:
- ورزش منظم: بهویژه تمرینات قدرتی میتوانند به بهبود سطح انرژی، ترکیب بدنی، اعتماد به نفس و سلامت هورمونی کمک کنند.
- بهبود کیفیت خواب: در صورت وجود آپنه خواب، درمان آن، داشتن برنامه منظم برای خواب و بیداری و همچنین، اختصاص زمان کافی برای استراحت میتواند تاثیر مستقیمی بر میل جنسی داشته باشد.
- کاهش مصرف الکل: مصرف زیاد الکل میتواند تاثیر منفی بر سطح تستوسترون، نعوظ و پاسخ جنسی مردان داشته باشد؛ از این رو، کاهش یا حتی قطع مصرف الکل میتواند کمککننده باشد.
- مدیریت استرس: اختصاص زمان کافی برای استراحت، استفاده از تکنیکهای آرامسازی، فعالیت بدنی، رواندرمانی یا ایجاد تغییر در نحوه سازماندهی امور روزمره میتوانند زمانی که استرس اصلیترین عامل کاهش میل جنسی است، بسیار مفید باشند. در کنار این روشها، ماساژ یا استفاده از ماساژور نیز میتواند برای برخی افراد به کاهش تنش و ایجاد آرامش کمک کند.
اگر علت کاهش میل جنسی، رابطهای یا روانشناختی باشد
وقتی مشکل بی میلی جنسی منشا عاطفی یا رابطهای داشته باشد، رواندرمانی، زوجدرمانی یا مشاوره تخصصی در حوزه سلامت جنسی میتواند کمک زیادی کند. توجه داشته باشید که کمک گرفتن در این زمینه نشانه ضعف نیست؛ اتفاقا زمانی که بی میلی جنسی یا مشکلات جنسی این چنینی به مسائلی مانند ارتباط میان زوجین، اعتماد، یکنواختی رابطه جنسی، اضطراب یا پویاییهای رابطه مربوط باشد، مراجعه به متخصص میتواند اقدامی عاقلانه، مناسب و بسیار موثر باشد.
کاهش میل جنسی در مردان چرا اتفاق میافتد و چگونه درمان میشود؟
کاهش میل جنسی یا لیبیدو پایین به این معناست که فرد نسبت به گذشته علاقه و تمایل کمتری به برقراری رابطه جنسی دارد. کاهش یا بی میلی جنسی نباید به عنوان مسئلهای کاملا طبیعی یا چیزی که فرد مجبور است با آن در سکوت زندگی کند، پذیرفته شود. هنگامی که میل جنسی به طور مداوم کاهش پیدا کرده و باعث ناراحتی میشود، بررسی علت اصلی میتواند به شناسایی مناسبترین روش درمان یا رویکرد برای هر فرد کمک زیادی کند. به همین دلیل، مطلب آشنایی با علل و راههای درمان کاهش میل مردان برای شما آماده شد تا با افزایش آگاهی، ابهامات و نگرانیهایتان در این زمینه را کاهش دهد.
سوالات متداول درباره کاهش درمان میل مردان
کاهش موقتی میل جنسی ممکن است طبیعی باشد، اما کاهش مداوم یا محسوس آن نیاز به بررسی علت دارد.
کاهش میل جنسی به کم شدن تمایل به رابطه مربوط میشود، در حالی که اختلال نعوظ به مشکل در ایجاد یا حفظ نعوظ مربوط است.
روش درمان به علت اصلی مشکل بستگی دارد و ممکن است شامل درمان هورمونی، اصلاح سبک زندگی یا رسیدگی به عوامل روانشناختی و رابطهای باشد.
بله، استرس مزمن و خواب ناکافی میتوانند با کاهش انرژی، تغییرات هورمونی و کاهش میل جنسی همراه باشند.
اگر کاهش میل جنسی برای هفتهها یا ماهها ادامه داشته باشد، باعث ناراحتی شده یا با علائم دیگری همراه باشد، بهتر است با پزشک مشورت کنید.
منبع :خانومی
0 دیدگاه
ارسال دیدگاه